wjo *Strona Fabiana Cybulskiego

Temat: Troszkę nudnej ortografii :))
A więc to że czasami sadzę byki, rzecz wiadoma dla tych co mnie poprawiały Mam pytanko : czy Geografia Historia Histopatologia oraz wszystkie wyrazy kończące się na końcówce -ia po odmianie...
Źródło: maluchy.pl/forum/index.php?showtopic=50075



Temat: Język polski
Wziąć. To dotyczy rzeczowników (żeńskich) kończących się na –ja albo -ia Zakończone na -ja, występującym po s, z, c, mają na końcu -ji (misja - misji; stacja - stacji); zakończone na -ja, występującym po samogłoskach, mają zakończenie -i (aleja – alei; czy wspominane niedawno: Kaja-Kai); To było proste… Teraz część druga, której sama do końca nie rozumiem... Jeśli -ia występuje po głoskach wargowych p, b, f, w, m to bez względu na wymowę w wyrazach rodzimych i przyswojonych piszemy -i (głębi, ziemi), natomiast w wyrazach obcych -ii (anemii, akademii). (tu powstaje problem- jak odróżnić wyraz już przyswojony od jeszcze obcego… Wikipedia podaje, że wyraz jest obcy ze względu na wymowę, pisownie ‘odczuwaną jako obcą’, oraz nieodmienność. W takim razie skąd –ii w anemii oraz akademii? Im bardziej się w to wgłębiam, tym mniej rozumiem… Każdy- chyba- inaczej odczuwa rodzimość czy obcość wyrazu, więc w takim razie to czy napisze –i czy –ii na końcu zależeć będzie tylko od niego. Więc? Może chodzi o to, by wyrazy zdecydowanie rodzime zapisywać z –i, czysto obce –ii, a te pośrodku- częściowo zakorzenione w języku- również z –i?) Jeśli -ia występuje po t, d, r, l, k, g, ch (czyli w wyrazach zapożyczonych), to piszemy -ii (apatii, demagogii). Jeśli -ia występuje po n, to w wyrazach, których zakończenie wymawiamy w mianowniku jako [ńa] piszemy -ni (jaskini, bieżni), natomiast w tych wyrazach, których zakończenie wymawiamy jako [nja], piszemy -nii (ironii, opinii). Nie wiem czy coś zrozumiesz z tych wywodów... Ja, kiedy nie wiem...
Źródło: teatrmuzycznywgdyni.fora.pl/a/a,355.html